
<h3 class="wp-block-heading">1845 Franklin keşif gezisinin bir üyesinin iskelet kalıntılarının kimliği, Waterloo Üniversitesi, Lakehead Üniversitesi ve Trent Üniversitesi&#8217;nden bir araştırma ekibi tarafından DNA ve soy analizi kullanılarak doğrulandı.</h3>



<p>Bu, talihsiz keşif gezisinin DNA aracılığıyla pozitif olarak tanımlanan ilk üyesidir.</p>



<p>2013 yılında bulunan, diş ve kemik örneklerinden elde edilen DNA&#8217;nın, HMS Erebus&#8217;ta mühendis olan Asteğmen John Gregory&#8217;nin kalıntıları olduğu doğrulandı. Sonuçlar, Gregory&#8217;nin doğrudan soyundan alınan bir DNA örneğiyle eşleşti.</p>



<p>Memurun kalıntıları, Nunavut&#8217;taki Kral William Adası&#8217;nda bulundu. Waterloo&#8217;da yardımcı antropoloji profesörü ve bir kitabın ortak yazarı Douglas Stenton, “Artık John Gregory&#8217;nin, Kral William Adası&#8217;nın güneybatı kıyısındaki Erebus Körfezi&#8217;nde bulunan bu bölgede ölen üç keşif personelinden biri olduğunu biliyoruz” diyor. </p>



<p>Port Elizabeth&#8217;ten Gregory&#8217;nin büyük-büyük-büyük torunu Jonathan Gregory, “John Gregory&#8217;nin kalıntılarının genetik analiz yoluyla tespit edilen ilk kişi olması, ailemiz ve talihsiz Franklin keşif gezisiyle ilgilenen herkes için inanılmaz bir gün” dedi. , Güney Afrika. &#8220;Tüm Gregory ailesi, uzun süredir donmuş olan tarihin parçalarını ortaya çıkarmak için çok kritik olan özveri ve sıkı çalışmaları için tüm araştırma ekibine son derece minnettar.&#8221;</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter"><img src="https://scx1.b-cdn.net/csz/news/800a/2021/first-member-of-ill-fa-2.jpg" alt="First member of ill-fated 1845 Franklin expedition is identified by DNA analysis"/><figcaption>Erebus Körfezi&#8217;nde 2014 yılında inşa edilmiş anma höyüğü. Höyük, John Gregory&#8217;nin ve 1845 Franklin seferinin diğer iki üyesinin kalıntılarını içermektedir.</figcaption></figure></div>



<p>Sir John Franklin&#8217;in 1845 kuzeybatı geçiş seferi, Erebus ve Terror adlı iki gemide 129 denizciyle 1845&#8217;te Kuzey Kutbu&#8217;na girdi. 1848 Nisan&#8217;ında, hayatta kalan 105 kişi, umutsuz bir kaçış girişiminde buz tuzaklı gemilerini terk etti. ;Hiçbiri hayatta kalamayacaktı. ;19. yüzyılın ortalarından bu yana, Kral William Adası&#8217;nda düzinelerce mürettebat üyesinin iskelet kalıntıları bulundu, ancak hiçbiri kesin olarak tanımlanmadı.</p>



<p>Bugüne kadar, Franklin keşif gezisinin diğer 26 üyesinin DNA&#8217;sı, 1848 inziva hattı boyunca yer alan dokuz arkeolojik alanda bulunan kalıntılardan çıkarıldı. ;Trent antropoloji profesörü ve makalenin ortak yazarı Anne Keenleyside, “Bu kalıntıların analizi, bu bireyler hakkında, tahmini ölüm yaşları, boyları ve sağlıkları da dahil olmak üzere başka önemli bilgiler de verdi” diyor.</p>



<p>&#8220;Gregory ailesine aile geçmişlerini bizimle paylaştığı ve araştırmamızı desteklemek için DNA örnekleri sağladıkları için son derece müteşekkiriz. ;Franklin keşif gezisinin diğer soyundan gelenleri, DNA&#8217;larının diğer 26 kişiyi tanımlamak için kullanılıp kullanılamayacağını görmek için ekibimizle iletişime geçmeye teşvik etmek istiyoruz&#8221; diyor Stenton.</p>



<p>Soy kütüğü kayıtları, yaşayan torun ve John Gregory arasında doğrudan, beş kuşaklık bir babalık ilişkisini gösterdi. ;Ortak yazar olan Lakehead&#8217;in Paleo-DNA laboratuvarından Stephen Fratpietro, “Toplanan örneklerin iyi korunmuş genetik materyal içermesi şanstı, diyor.</p>



<p>Bu DNA eşleşmesinden önce, Gregory&#8217;nin ailesi tarafından bilinen yolculuğuyla ilgili son bilgi, gemiler Kanada Arktik bölgesine girmeden önce Grönland&#8217;dan karısı Hannah&#8217;ya yazdığı bir mektupta 9 Temmuz 1845&#8217;teydi.</p>



<p>Waterloo antropoloji profesörü ve yardımcı yazar Robert Park, bu son keşfin Franklin kurbanlarının hikayesini tamamlamaya yardımcı olduğunu söylüyor. ;“Kimlik, Gregory&#8217;nin HMS Erebus&#8217;ta buzun içinde kilitli üç yıl hayatta kaldığını kanıtlıyor. ;Ama 75 kilometre güneyde Erebus Koyu&#8217;nda öldü.”</p>



<p>Gregory ve diğer iki kişinin kalıntıları ilk olarak 1859&#8217;da keşfedildi ve 1879&#8217;da gömüldü. Mezar 1993&#8217;te yeniden keşfedildi ve 1997&#8217;de mezarın bozulmasıyla açığa çıkan birkaç kemik, bir hatıra plaketi olan bir mağaraya yerleştirildi. ;Mezar daha sonra 2013 yılında kazılmış ve analiz edildikten sonra, tüm kalıntılar 2014 yılında siteye iade edilmiş ve daha büyük yeni bir anıt mezarına yerleştirilmiştir.</p>



<p></p>



<p><strong>Kaynaklar</strong>:</p>



<p><a href="https://www.heritagedaily.com/2021/05/first-member-of-ill-fated-1845-franklin-expedition-is-identified-by-dna-analysis/138904">https://www.heritagedaily.com/2021/05/first-member-of-ill-fated-1845-franklin-expedition-is-identified-by-dna-analysis/138904</a></p>

1845 Franklin seferindeki bir kişinin kimliği DNA analizi kullanılarak belirlendi
