Küçük çulluk sineği (Chrysopilus asiliformis)
Chrysopilus asiliformis (Preyssler, 1791), Diptera (çift kanatlılar) takımının Rhagionidae (çulluk sinekleri) familyasına ait bir sinek türüdür. Avrupa genelinde geniş bir yayılışa sahip olan bu tür, Türkiye’de Bartın ve Sakarya illerindeki sulak alan kenarlarında yer alan otsu bitki örtüsü ve çalı formasyonlarında yaşamaktadır. Büyüklük açısından hassas ve narin bir vücut yapısına sahip olan C. asiliformis, sarımsı ince tüylerle kaplı grimsi gövdesi, desensiz saydam kanatları, soluk kahverengi pterostigması ve homojen soluk sarı bacakları ile tanınır. Bacaklarında koyu halka veya bant bulunmaz. Canlı erkek bireylerde gözler başın büyük kısmını kaplar (holoptik) ve bakırımsı yeşil metalik bir parıltı sergiler. Dişiler ise daha geniş bir abdomene sahip olup belirgin gövde işaretleri taşımazlar. Ergin bireyler genellikle Mayıs sonu ile Haziran başı arasındaki kısa dönemde aktifleşerek su kenarlarındaki yapraklar üzerinde konaklar ve çiftleşirler. Larvaları sucul veya yarı sucul nemli ortamlarda predatör (avcı) olarak beslenerek besin zincirinde rol oynar. Türkiye faunasındaki diğer akrabaları olan C. splendidus ve C. pallipes türlerinden açık renkli homojen bacak yapısı, kanat damarlanması ve göz renkleri gibi morfolojik farklarla ayrılır.

Fotoğraf: Furkan EREN
Fiziksel Özellikler ve Tanım
Chrysopilus asiliformis, hassas ve narin vücut yapısına sahip, ortalama büyüklükte bir Diptera türüdür. Büyüklükleri cinsteki diğer türlerde 3,7 mm ile 19 mm arasında değişmekle birlikte bu tür nispeten küçük boyutludur. Vücut rengi genel olarak grimsi tonda olup yoğun ve ince sarımsı tüy örtüsüyle kaplıdır. Toraks ve koksa kısımları belirgin bir gri tozlanma (pruinosity) ile kaplıdır ve yan tarafları eş renklidir. Bacak yapısında femur ve tibia tamamen homojen soluk sarı renktedir; bacaklarda herhangi bir koyu halka veya bantlanma bulunmaz. Kanatlar şeffaf (hyaline) yapıda olup R4 ve Sc damarlarının uçları arasında biten kısa, hafif kahverengimsi soluk bir pterostigmaya sahiptir. Kanat damarlanmasında M3 damarının uç kısımda dallanmaması ve üst hücrenin daralmış olması türe özgü tanısal morfolojik karakterlerdendir.
Erkek bireylerde gözler başın frons bölgesinin yaklaşık üçte ikisini kaplayacak şekilde bitişiktir (holoptik) ve canlı örneklerde bakırımsı yeşil metalik bir parıltıya sahiptir. Clypeus düz ve dar, palpus ise kısa olup clypeus’un yalnızca yarısına kadar ulaşır ve sarı kıllarla kaplıdır. Genital organlarında gonostylus ince ve uç kısımda hafifçe kavisli, gonokoksitler tabanda kalınlaşmış kenarlı, 9. tergit ise sığ bir taban çentiğine sahiptir. Dişi bireyler erkeklere kıyasla daha geniş bir abdomen yapısına sahiptir, toraks üzerinde belirgin desenler veya abdomende göze çarpan koyu işaretler taşımazlar.

Fotoğraf: Furkan EREN
Tür Biyocoğrafyası ve Yaşam Alanları
Chrysopilus asiliformis, Avrupa genelinde geniş bir yayılışa sahiptir. Literatüre göre Avusturya, Belçika, Danimarka, Hollanda, İngiltere, İskoçya, Bulgaristan, Fransa ve Slovakya gibi birçok Avrupa ülkesinde varlığı belgelenmiştir. GBIF ve iNaturalist gibi küresel biyoçeşitlilik veri tabanlarındaki kayıtlar da türün tüm Avrupa kıtasında yaygın olduğunu doğrulamaktadır. Türkiye’de ise ilk kez Batı Karadeniz ve Marmara bölgelerini kapsayan Bartın (41°34′24″N, 32°19′52″E) ve Sakarya (41°04′29″N, 30°38′55″E) illerinde kaydedilmiştir.
Türün mikro-yaşam alanları genel olarak sulak alanların kenarlarındaki (peri-wetland) otsu bitki örtüsü ve çalı formasyonlarıdır. Sakarya Karasu’daki örnekler, su kanalları boyunca uzanan yoğun otsu bitki örtüsü ile fındık bahçelerinin kenarındaki çalımsı ve otsu alanlardan toplanmıştır. Bireyler genellikle nemli, su kenarlarına yakın yapraklı bitkiler üzerinde dinlenirken veya hareket ederken gözlemlenmiştir.

Fotoğraf: Furkan EREN
Takson Bilgisi ve Sınıflandırma
Diptera takımı içinde yer alan Rhagionidae familyası, yaklaşık 22 cinse ait 700’den fazla tanımlanmış tür içermektedir. Familyanın sınıflandırma geçmişinde çeşitli revizyonlar yapılmış; güncel taksonomik kabullere göre Rhagionidae familyası Rhagioninae, Spaniinae ve Chrysopilinae olmak üzere üç alt familyaya ayrılmıştır. Chrysopilus cinsi, Kerr (2010) tarafından tanımlanan Chrysopilinae alt familyası altında sınıflandırılmaktadır. Chrysopilus Macquart cinsi; Afrotropikal (39 tür), Avustralya (34 tür), Palearktik (69 tür), Nearktik (31 tür), Neotropikal (70 tür) ve Oriental (76 tür) biyocoğrafik bölgelerinde toplamda yaklaşık 319 tür ile temsil edilen dünya çapında yaygın bir cinstir.
Türkiye faunasından daha önce Rhagionidae familyasının Chrysopilus cinsine ait iki tür bildirilmiştir: Chrysopilus pallipes (Loew, 1869) ve Chrysopilus splendidus (Meigen, 1820). Bu çalışma ile Chrysopilus asiliformis (Preyssler, 1791) türünün eklenmesiyle Türkiye’deki Chrysopilus tür sayısı üçe yükselmiştir.
Chrysopilus asiliformis, Türkiye’deki diğer türlerden belirgin morfolojik farklarla ayrılır:
- C. splendidus daha koyu renkli, biraz daha büyük, koyu renkli femurlara, daha uzun palpusa ve koyu renkli belirgin bir pterostigmaya sahiptir.
- C. pallipes ise arka femurlarının uç kısmında belirgin kahverengimsi bölge, kadife siyahı abdomen, gümüşi tüylenme ve dik açı şeklinde kavisli gonostylus yapısı ile C. asiliformis‘ten kolayca ayırt edilir.
Adlandırma Bilgisi
Chrysopilus asiliformis, ilk kez 1791 yılında Preyssler tarafından Musca asiliformis orijinal ismiyle tanımlanmıştır. Tür, taksonomik tarihi boyunca farklı araştırmacılar tarafından mükerrer şekilde tanımlandığından geniş bir sinonim (eş anlamlı) listesine sahiptir. Literatürde tespit edilen başlıca eş anlamlı isimleri şunlardır:
- Chrysopilus aureus (Meigen, 1804)
- Rhagio aurulans (Meigen, 1820)
- Rhagio luridus (Meigen, 1820)
- Chrysopilus meridionalis (Bezzi, 1898)
Ayrıca tür, Kuzeybatı Avrupa’da kanat stigmasının solması veya küçülmesi nedeniyle sıklıkla Chrysopilus flaveolus türü ile karıştırılmış ve literatüre yanlış kayıtlar girmesine neden olmuştur.

Fotoğraf: Furkan EREN
Davranış Özellikleri
Ergin Chrysopilus asiliformis bireyleri mevsimsel olarak oldukça kısıtlı bir dönemde aktifleşmektedir. Bartın ve Sakarya’da yürütülen arazi çalışmalarında ergin bireyler yalnızca Mayıs ayının sonları ile Haziran ayının başlarını kapsayan kısa bir zaman diliminde tespit edilmiştir. Bireyler günün aktif saatlerinde sulak alan kenarlarındaki yaprakların ve otsu bitkilerin üst yüzeylerinde konaklama, güneşlenme ve çevre gözlemi yapma davranışı sergilerler.
Üreme Sistemi ve Çiftleşme Davranışları
Saha araştırmaları sırasında araştırma alanlarında çiftleşen bireylerin (mating individuals) doğrudan gözlemlenmesi ve fotoğraflanması, türün bu bölgelerde geçici veya rastlantısal bulunmadığını, aksine yerleşik ve üreyen popülasyonlar oluşturduğunu kanıtlamaktadır. Türün ergin dönemi kısa bir fenolojik pencereye (Mayıs sonu – Haziran başı) sıkıştığından, üreme faaliyetleri de bu tarihlerde yoğunlaşmaktadır. Chrysopilus cinsine ait türlerin larva gelişim evreleri genel olarak az bilinmekle birlikte, larvaların nemli topraklarda veya yarı sucul habitatlarda geliştiği düşünülmektedir.
Beslenme Alışkanlıkları
Ergin Chrysopilus asiliformis bireylerinin beslenme rejimine dair veriler sınırlı olmakla birlikte, cinsten bilinen genel veriler ve larva evresi ekolojisi önem arz etmektedir. Chrysopilus cinsinin larvaları predatör (avcı) beslenme davranışına sahiptir. Sucul, yarı sucul veya nemli karasal habitatlarda yaşayan larvalar, omurgasız organizmalarla beslenerek hem karasal hem de sucul besin zincirlerinde ve trofik ağlarda avcı olarak rol oynarlar.

Fotoğraf: Furkan EREN
Aktivite Dönemi
Chrysopilus asiliformis erginlerinin doğadaki bulunabilirliği ve arazi gözlemleri belirli bir mevsimsel döneme sınırlıdır. Arazi çalışmaları sonucuna göre türün bireyleri yalnızca Mayıs ayının sonları (28-30 Mayıs) ile Haziran ayının başları (1-9 Haziran) arasında yürütülen saha taramalarında kaydedilmiştir.
İnsanlarla Etkileşimi
Chrysopilus asiliformis türünün insan sağlığı, tarım ürünleri veya hayvancılık üzerinde herhangi bir olumsuz, zararlı veya parazitik etkisi bulunmamaktadır. Aksine, larva evresindeki predatör (avcı) tutumu sayesinde ekosistem içi popülasyon dengesinin korunmasına ve trofik ağların sürdürülebilirliğine katkıda bulunur. Biyoçeşitlilik açısından doğal habitatların ve sulak alan ekosistemlerinin indikatör bir bileşeni olarak değer taşır.
Kaynaklar:
Furkan, E. (2025). Contribution to the Knowledge of Chrysopilus (Diptera: Rhagionidae) in Türkiye: First Record of C. asiliformis. Acta Musei Silesiae. Scientiae Naturales, 74(3), 259-265.
Doğabilim sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.