Yediuyur (Glis glis)

Yediuyurlar gece aktif olan memeli türüdür. Kış uykusuna yatarlar ve bu süre 5-6 ay kadar sürer. Ancak bu sürenin tamamını uyku ile geçirmezler. Bazı dönemlerde kış uykusundan uyanarak beslenir, ardından yarım bıraktıkları kış uykusuna geri dönerler. Yediuyurlar halk tarafından tarım zararlısı olarak bilinmektedir.

Yediuyular kayın ve meşe ağaçlarının bulunduğu habitatları tercih ederken iğne yapraklı ormanlardan kaçınmaktadır. Ağaçların oyuklarında, kaya yarıklarında, ağaç kökleri arasındaki oyuklarda, hayvan boşluklarında, enkaz yığınlarında, tavan aralarında, ahırlarda ve yuva kutularında yuva yaparlar. Barınaklarını çim veya diğer bitki örtüsü ile kaplarlar.

Yediuyurların ana besin kaynağı bitkiseldir ancak et yediği de bilinmektedir. Kayın direği, meşe palamudu ve fındık ana besin kaynaklarıdır. Etli meyveler de (böğürtlen, elma, armut vb.) özellikle yaz aylarında beslenmelerinin önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Diğer yiyecek kaynakları arasında çiçekler ve yapraklar, eklembacaklılar, mantarlar, yosunlar, omurgasızlar (sümüklü böcekler, tırtıllar, yaprak bitleri, sayısız ayaklılar ve böcekler) ve yuva yapan kuşlar bulunur, ancak bunlar nadirdir ve yalnızca birincil besin kaynakları olmadığında yiyebileceği ikinci seçenek olarak et tüketirler.

Yediuyur (Glis glis)
Kaynak: Marco Colombo

Yediuyurlar yılda iki kez çifleşmektedir. Ve her doğumda 3-7 yavru dünyaya gelmektedir. Çifleşme dönemleri hazirandan ağustos ayına kadar gerçekleşir. Bu türde ana-baba bakımı hakkında çok az şey bilinmektedir. Bununla birlikte, çoğu memelide olduğu gibi, dişiler, gebelik ve emzirme yoluyla anne birey bakımının çoğunu üstlenmektedir.

Yediuyurlar yaklaşık olarak 16-19 cm arasında uzunluğa ve 120-150 gram arasında ağırlığa sahiptir.

Yediuyurların 12 yıla kadar yaşadığı bilinmektedir, ancak ortalama olarak yaklaşık 9 yıl kadar yaşayabilmektedir.

-SINIFLANDIRMA-
Âlem:Hayvanlar
Şube:Kordalılar
Alt şube:Omurgalılar
Sınıf:Memeliler
Takım:Kemiriciler
Aile:Yediuyuklayangiller
Cins:Glis
Tür:Glis glis

Yediuyuru besin olarak tüketen 14 kadar omurgalı canlı vardır. Baykuşlar, peçeli baykuşlar (Tyto alba), Avrasya alaca baykuşları (Strix aluco), uzun kulaklı baykuşlar (Asio otus) ve küçük baykuşlar (Athene noctua) dahil olmak üzere başlıca avlanma kaynaklarıdır. Diğer yırtıcı hayvanlar arasında altın kartallar (Aquila chrysaetos), çatı fareleri (Rattus rattus), gri kurtlar (Canis lupus), kızıl tilkiler (Vulpes vulpes), boz ayılar (Ursus arctos), Avrupa çam sansarları (Martes martes), yaban kedileri (Felis silvestris) bulunur.

Yaşadıkları bölgelerin dışına yiyecek arama dışında nadiren çıkarlar. Bununla birlikte dişi bireyler önemli ölçüde daha geniş yaşam alanına sahiptir ve dişi bireyler bölgeseldir. Yediuyurların ev aralıkları, üremeden ziyade yiyecek mevcudiyetine bağlı olarak değişmektedir.

Birbirleri arasındaki sesli iletişim, cıvıltıları, cığlıkları, ıslıkları, diş gıcırdatmayı ve uğultuyu (gençlerde) içermektedir. Bu iletişimlerin ne zaman ve neden gerçekleştirdikleri kapsamlı bir şekilde araştırılmamıştır. Koku iletişimi, glandüler atılımlarla bölgelerin işaretlenmesi ile yapılmaktadır.

Kaynaklar:

https://animaldiversity.org/accounts/Glis_glis/

https://animaldiversity.org/accounts/Glis_glis/classification/#Glis_glis

https://www.mammal.org.uk/2021/05/edible-dormouse-glis-glis-by-roger-trout-invasive-species-week/

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: